Manifesti

Die Bruderschaft është një pikë konkrete kontakti – dhe një kontribut aktiv për parandalimin e dhunës. Konfliktet e larta pa shoqërim shpesh përfundojnë në dhunë – në të dyja anët. Ndihma e hershme mban dialogun të gjallë. Kjo shpëton marrëdhëniet, mbron fëmijët – dhe parandalon më keq.

Ky shoqatë është për të gjithë ata që ndihen të humbur. Për të gjithë ata që mendojnë se janë vetëm. Për të gjithë ata që vazhdojnë – edhe kur arrijnë kufijtë e tyre personalë. Nuk je vetëm!

Ndërsa për gratë në Austri ekziston një rrjet i gjerë institucionesh mbrojtëse, këshilluese dhe krize, për baballarët dhe fëmijët mungon kryesisht një infrastrukturë e ngjashme. Die Bruderschaft e sheh veten si një kundërbalancë e nevojshme: jo kundër grave, por për fëmijët.

Vegla jonë është zgjidhja e konflikteve – idealisht para se një konflikt ndarjeje të ngurtësohet nëpërmjet autoriteteve dhe gjykatave. Die Bruderschaft mbush një hendek sistemik: dialog, deeskalim, konsensus.

Mirëqenia e fëmijës është e pandashme.

Zhvillimi i vërtetë emocional, social dhe mendor i një fëmije kërkon në shumicën e rasteve të dy prindërit – aktivë, të pranishëm, të përkushtuar.

Prindëria nuk është një favor që jepet.

Aftësia për të dashuruar dhe për të mbrojtur nuk mbaron me fundin e një marrëdhënieje. Ky të drejtë nuk është dhuratë e gjykatës. Është një e drejtë njeriu.

Parandalimi.

Informim i hershëm dhe deeskalim aktiv në fazën e formimit të konflikteve të ndarjes. Divorcet e kontestuara janë të kushtueshme – qasja jonë ndihmon direkt dhe afatgjatë. Ne veprojmë në mënyrë parandaluese.

Shoqata „die Bruderschaft" nuk është e orientuar politikisht, as racialisht, as ideologjikisht. Ne jemi të specializuar në zgjidhjen e konflikteve dhe deeskalim, në takime të shoqëruara, si dhe në shoqërim personal në situata krize. Ekipi ynë ka arsimim të diplomuar në koçing sistemik, menaxhim konfliktesh dhe psikologji zhvillimore.

• Ne dëgjojmë së pari. Gjithmonë.
• Ne nuk gjykojmë. Asnjë baba dhe asnjë nënë.
• Ne vendosim fëmijën në qendër të çdo vendimi.
• Ne ofrojmë këshillim, shoqërim dhe rrjetëzim.
• Ne punojmë transparentisht dhe në mënyrë anonime.
• Ne nuk dorëzohemi – edhe kur të tjerët janë dorëzuar.

Fëmijët dinë më shumë sesa mendojnë të rriturit. Ata ndjejnë gënjeshtrat, tensionin dhe kur mungon dikush. Një fëmijë të cilit i mësohet të urrejë babain e tij, një ditë do të kuptojë çfarë ka ndodhur – dhe do të luftojë tërë jetën me pasojat.

Die Bruderschaft është zëri i këtyre fëmijëve. Derisa fëmija të mund apo të lejohet të flasë vetë.

Pritja shoqërore ndaj baballarëve është ndryshuar rrënjësisht. Babai modern është i pranishëm, i ndjeshëm dhe aktivisht i përfshirë. Dhe prapëseprapë, kur një familje shpërbëhet, ai trajtohet gjithsesi si aktor margjinal: si i detyruar për pagesa, si i autorizuar për vizita, si opsion.

Çka i duhet një babai:

• Qartësi ligjore: transparente, e arritshme, e drejtë.
• Shoqërim në krizë: pa stigmë.
• Mbështetje praktike: në kërkesa, negociata, takime.
• Bashkësi: dijenia se të tjerë ecin të njëjtën rrugë.
• Shpresa: siguria se rruga ia vlen.

Ka shumë rrugë për të sjellë ndryshim shoqëror: peticione, punë mediatike, lobim. Ne ndjekim të gjitha këto rrugë – por gjithmonë fillojmë nga individi.

Në nivelin e individit – pikë kontakti për informacion, parandalim dhe këshillim, jo vetëm në rast krize.

Në nivelin e bashkësisë – tryeza mujore, takime rrjeti, bashkëpunime. Ne ndërtojmë infrastrukturën që deri tani mungonte.

Në nivelin e shoqërisë – dialog me politikën, gjyqësorin, mediat dhe shkencën.

Fjala Bruderschaft (vëllazëri) qëndron për bashkësinë si parim mbijetese. Burrat në kriza nuk kanë nevojë për këshilla – kanë nevojë për dijeninë se dikush qëndron pranë tyre.

Çka do të thotë anëtarësia:

• Ti merr pjesë – në tryeza, aksione, projekte.
• Ti ndan dijeninë, përvojën, burimet e tua.
• Ti respekton dinjitetin e çdo personi që vjen tek ne.
• Ti vendos mirëqenien e fëmijës mbi të gjitha bindjet personale.
• Ti qëndron – edhe kur bëhet e vështirë.

Bashkësia është dëshmuar shkencërisht si faktor mbrojtës: njerëzit në rrjete sociale menaxhojnë krizat më mirë, marrin vendime më të qarta dhe shohin rrugëdalje që i izoluari nuk i sheh.

Nuk ke rënë rastësisht në këto faqe. Nuk ka anëtarë të klasit të dytë. Babai që lufton për të drejtën e tij të kontaktit, është po ashtu i vlefshëm sa juristi që e ndihmon. Çka ka rëndësi është gatishmëria.

Ky manifest nuk krijohet nga një kolektiv abstrakt, por nga njerëz me emra, fytyra dhe histori. Nga Patrick Strobl, i cili themeloi këtë shoqatë. Nga Franz Hilber, i cili dëgjon çdo ditë. Nga një ekip i arritshëm shtatë ditë në javë – sepse dhimbja nuk njeh orare pune.

• Ne do të dëgjojmë gjithmonë para se të flasim.
• Ne kurrë nuk do t'ia nënshtrojmë mirëqenien e fëmijës interesave politike.
• Ne do të mbetemi jopartizanë.
• Ne do të rritemi – por kurrë në kurriz të vlerave tona.
• Ne nuk do të ndalemi derisa çdo fëmijë të ketë të drejtën e të dy prindërve.